E kremtja

Një burrë fshihet në pyll, ndërsa poshtë tij ndodhet shtëpia ku jetojnë gruaja dhe fëmijët e tij. Ushtarët e kërkojnë. Ai pret, përgjon, kujton dhe ëndërron ditën kur do të mund të kthehet në jetën e tij.

Por lufta nuk është vetëm ajo që ndodh në fushën e betejës. Ajo hyn në shtëpi, në kujtesë, në marrëdhëniet mes njerëzve dhe në mënyrën se si një brez ua përcjell plagët brezave të tjerë.

Përmes historisë së Mijos, Damir Karakaš ndërton një roman të fuqishëm për njeriun e zënë mes historisë dhe jetës së përditshme; për frikën dhe dëshirën për të mbijetuar, për dashurinë ndaj familjes dhe tokës, por edhe për pamundësinë për t’i shpëtuar së shkuarës.

Në një prozë të përqendruar, të ngadaltë dhe jashtëzakonisht të gjallë, pylli, shtëpia, kafshët, toka, zërat dhe heshtjet bëhen pjesë e fatit të personazheve. E shkuara nuk qëndron pas tyre: ajo ecën bashkë me ta.

“E kremtja” është një roman për luftën, por mbi të gjitha për atë që mbetet nga lufta brenda njeriut.

Një histori e dhimbshme dhe e bukur për familjen, kujtesën dhe trashëgiminë e fatit.

“Është një roman që vazhdoi të më mbante të pushtuar edhe shumë kohë pasi e kisha mbyllur.”

— Ena Selimović, The Paris Review

“Do të depërtojë thellë në ndërgjegjen tuaj, me gjithçka që thotë dhe, sidomos, me gjithçka që me këmbëngulje refuzon të thotë… Botimi i tij në anglisht është padyshim një arsye për të kremtuar.”

— Los Angeles Review of Books

“E kremtja është kryevepra e Karakašit deri më sot, një ngjarje në letërsinë moderne kroate.”

— Vijenac